باز هم خاطرات گذشته زنده شدتا بیشتر به عقب گرد ایمان بیاوریم. اظهار نظر اخیر مدیر مسئول محترم نشریه ی کیهان در مورد بحرین بار دیگر روابط ایران و کشورهای عربی را تا مرز تشنج  پیش برد تا روابطی که می رفت عادی شود در مرز فروپاشی قرار گیرد.در سال های ابتدایی انقلاب بود که یکی از افراد غیر رسمی و سطح بالای کشور در اظهار نظری مشابه بحرین را متعلق به ایران دانست تا پس از آن شورای همکاری کشورهای عرب تشکیل شود و کشورهای عربی پایگاه های نظامی خود را در اختیار امریکا قرار دهند. البته درست است که آقای شریعتمداری مسئولیت اداری ندارند اما نمی توان مهمترین روزنامه ای را که یکی از اصلی ترین حامیان دولت نهم و تصمیمات آن بوده است نادیده گرفت. روزنامه ای که اعضای آن تا بالاترین سطوح حکومتی کشور بالا رفتند و سکان بخش فرهنگی یکی از کهن ترین فرهنگ های دنیا را در دست گرفتند.باید از آقای شریعت مداری پرسید طرح مسئله ای با این حساسیت در شرایطی که ایران به حمایت همه جانبه ی همسایه های خود در مسئله هسته ای نیاز دارد چیست. آیا این مسئله به جز  منزوی تر شدن ایران پیامدی خواهد داشت؟ کاش کسانی که مطبوعات را به کودتای خزنده متهم می کنند بیش تر مواظب مطبوعات تحت حمایتشان بودندتا مملکت را بر سر هیچ دچار بحران های جدید نکنند.  

کاش می شد چند سالی مرگ را هم تجربه کرد شاید آن وقت قدر زندگی را بیشتر می دانستیم...